2019, Cilt 35, Sayı 4, Sayfa(lar) 236-245
Şile bölgesindeki Yerli Kara ve Esmer sığırlarda farklı yetiştirme tiplerinin incelenmesi
Ramazan Kılıçel1, Cafer Tepeli2
1Ataşehir İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü, İstanbul, Türkiye
2Selçuk Üniversitesi, Veteriner Fakültesi, Zootekni Anabilim Dalı, Konya, Türkiye
Anahtar Sözcükler: Şile, ekstansif yetiştiricilik, Esmer Irk, Yerli Kara, büyüme
Görüntülenme Sayısı:15 - İndirilme Sayısı: 25

Amaç: Bu araştırma; Şile bölgesinde farklı ekstansif yetiştirme tiplerindeki Yerli Kara ve Esmer buzağıların, doğumdan 12. aya kadar olan büyüme özelliklerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır.

Gereç ve Yöntem: Bu çalışma 29 baş Esmer ve 71 baş Yerli Kara sığır ırkında 2011-2013 yıllarında yürütülmüştür. Buzağılar, Sürekli Merada Esmer (SME), Sürekli Merada Yerli Kara (SMYK), Gün Batımı Barınağa Dönen Yerli Kara (GBYK) ve Gün Batımı Barınağa Dönen ve Ek Yemleme Yapılan Yerli Kara (GBYK-ek) olmak üzere dört farklı yetiştirme tipine göre gruplandırılmıştır. Buzağılarda büyüme özelliklerinin belirlenmesi için doğum, 3. ay, 6. ay ve 12. aya kadar olan dönemlerde canlı ağırlık, göğüs çevresi, vücut uzunluğu ve cidago yüksekliği verileri alınmıştır.

Bulgular: Yetiştirme tiplerine göre buzağıların doğum ağırlıkları sırasıyla; 26,07±0,67 kg, 21,24±0,75 kg, 20,64±0,80 kg ve 22,12±0,79 kg olarak tespit edilmiştir. Esmer buzağıların doğum ağırlığının, diğer üç yetiştirme tipindeki Yerli Karalardan farkı Esmerler lehine önemli (P<0,01) bulunmuştur. Aynı sırayla sığırlarda 12. ay canlı ağırlıklar 185,20±5,28 kg, 147,75±5,89 kg, 133,30±6,30 kg ve 173,19±6,23 kg olarak belirlenmiştir. 12. ay canlı ağırlığı bakımından Esmer danalar ile ek yemleme yapılan Yerli Kara danalar arasındaki genotipe bağlı fark ortadan kalkmıştır (P>0,05).

Öneri: Şile bölgesinde ekstansif sığır yetiştiriciliğinde daha fazla et üretimi elde etmek için Esmer ırk sığırlar, Yerli Kara sığırlara tercih edilebilir. Mera kalitesinin zayıf olduğu dönemlerde gerek Esmer gerekse Yerli Kara sığırlara ek yemleme yapılması önerilebilir.