2018, Cilt 34, Sayı 3, Sayfa(lar) 134-141
Aksaray i̇linde keçi yetiştiren i̇şletmelerin teknik ve sosyo-ekonomik analizi
Şahin Bakırtaş1, Aytekin Günlü2
1Aksaray Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü Hayvan Sağlığı Şube Müdürlüğü Aksaray, Türkiye
2Selçuk Üniversitesi, Veteriner Fakültesi, Hayvancılık Ekonomisi ve İşletmeciliği AD, Konya, Türkiye
Anahtar Sözcükler: Aksaray, ekonomik analiz, kârlılık, keçi işletme

Amaç: Bu araştırmada Aksaray ilinde ağırlıklı olarak keçi yetiştiren işletmelerin teknik ve sosyo-ekonomik analizleri gerçekleştirilmiş ve alınması gerekli önlemler ortaya konulmuştur.

Gereç ve Yöntem: Araştırmanın gerecini Aksaray İli Merkez İlçeye bağlı köylerde üretim yapan işletmelerden tabakalı tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 46 işletmenin 2014 yılı anket verileri oluşturmuştur. İşletmelerden elde edilen veriler ile işletme faaliyet sonuçları teknik ve sosyo-ekonomik analizler yardımıyla değerlendirilmiştir.

Bulgular: Araştırma kapsamındaki işletmelerde keçi yetiştiriciliğinin asıl iş olarak yapılma oranı % 91.30 olarak bulunmuştur. İşletmelerin % 77,85’inin kıl keçisisi, % 11,94’ünün kıl keçi-malta keçisi melezi, % 7,05’inin malta keçisi, %2,17’inin kilis keçisi ve % 0,99’unun ise tiftik keçisi yetiştirdiği tespit edilmiştir. İşletmelerdeki ortalama anaç keçi sayısı 126 olarak belirlenmiştir. Maliyeti oluşturan masraf unsurları arasında; işgücü giderlerinin % 37.62, yem giderlerinin % 34.06, amortisman giderlerinin % 12.15 ve veteriner sağlık giderlerinin ise % 3.48 oranında olduğu belirlenmiştir. Diğer gider unsurları (enerji, bakım onarım, mera kirası, faiz giderleri, diğer cari giderler ve genel idare giderleri) yaklaşık % 12.69 oranında hesaplanmıştır. İşletmeler ortalama 16485,22 TL kâr elde ederken anaç hayvan başına elde edilen kâr 117,03 TL düzeyinde hesaplanmıştır. Keçi yetiştiriciliği yapan işletmelerde ana gelir kalemlerinin oransal dağılımının %43,78 oranında süt ve süt ürünleri, %31,39 oranında canlı hayvanlar satış gelirlerinden oluştuğu belirlenmiştir.

Öneri: Keçicilik işletmelerinde üretimin sürdürülebilirliği için mevcut girdi tedariki, pazarlama ve sağlık problemlerinin çözüme kavuşturulması ve işletmelerin değişen pazar yapısı ve tüketici tercihlerine göre gerekli işletme içi önlemleri almalarının gerekli olduğu açıktır. Tespit edilen sorunların çözümü, kaynakların etkin kullanımı ve sosyo-ekonomik kalkınma, gelişme için oldukça önemlidir.