pISSN:1309 - 6958       eISSN:2146 - 1953
2016, Cilt 32, Sayı 2, Sayfa(lar) 114-119
Zoofili: Kutsal dinler, mevzuat ve etik açısından bir değerlendirme
Ali Yiğit1, Aşkın Yaşar2
1Kafkas Üniversitesi, Veteriner Fakültesi, Veteriner Hekimliği Tarihi ve Deontoloji AD, Kars, Türkiye
2Selçuk Üniversitesi, Veteriner Fakültesi, Veteriner Hekimliği Tarihi ve Deontoloji AD, Konya, Türkiye
Anahtar Sözcükler: Hayvan koruma, mevzuat, kutsal kitap, zoofili
Görüntülenme Sayısı:1456 - İndirilme Sayısı: 2076

Amaç: İnsanlık tarihinde M.Ö. 3000’lerde varlığı bilinen zoofili, toplumların inançları ve yasalarında farklı biçimlerde karşılık bulmuştur. Bu çalışmada, kutsal dinlerin zoofiliye yaklaşımı ile konunun hayvanları koruma mevzuatı ve hayvan kullanım etiği çerçevesinde değerlendirilmesi amaçlandı.

Gereç ve Yöntem: Çalışmanın materyalini kutsal din kitapları (Tevrat, Zebur, İncil ve Kur’an-ı Kerim) ile dört kutsal dine mensup din adamları ile yapılan görüşmeler, konu ile ilgili tarih çalışmaları ve mevcut yasal düzenlemeler oluşturdu. Kutsal kitaplar taranıp ilgili din adamları ile görüşmeler yoluyla mevcut bilgiler teyit edildi. Ayrıca Türkiye’de hayvanları korumaya ilişkin belgeler de değerlendirildi.

Bulgular: Yol gösterici sayılan kutsal dinlerde ve aynı dine mensup mezheplerde zoofiliye farklı derecelerde yaklaşımların olduğu belirlendi. Mevzuat konusunda da ülkelere göre farklılıklar görüldüğü; Brezilya, Finlandiya, Japonya ve Macaristan gibi ülkelerde hayvana kötü muamele içermediği sürece yasal kabul edildiği; Fransa, Hollanda, Hong Kong ve Türkiye gibi bazı ülkelerde ise kesinlikle yasak olduğu belirlendi.

Öneriler: Ahlaki, psikolojik, etik ve yasal açıdan anormal bir durum olduğu kabul edilen zoofilinin (çiftlik ve evde beslenen hayvanlara yönelik olarak) günümüzde de görüldüğü ve bu durumun, hayvanların pasif obje olmaları nedeniyle cinsel istismar olarak değerlendirilmesi gerektiği söylenebilir.